Szlakiem św. Jakuba

Dzień 0 - środa 29. maj 2024

Przyjazd do naszej stajni. Możliwy odbiór ze stacji kolejowej Sadowne Węgrowskie / Małkinia. Wspólna obiadokolacja i przywitanie z końmi.  

 

Dzień 1 - czwartek 30. maj 2024

O 8.30 zapachem zaparzonej kawy zawołamy Cię na śniadanie z lokalnych produktów - jajecznica z jajek od kur sąsiada, sery z lokalnej mleczarni i inne smakołyki. Ok godziny 10:00 ruszymy na pierwszy rajdowy dzień (ok. 5-6 godzin w siodle). Niedaleko od stajni w Kołodziążu wjedziemy na szlak Podlaskiej Drogi św. Jakuba. Naszą trasę wyznaczą charakterystyczne znaki złotej muszli, które poprowadzą nas aż do Jadowa. 

​

Najpierw dotrzemy do miejscowości Sadowne, która jest wymieniana już od 1404 roku, jako dobra, które stanowiły uposażenie Kapituły Kolegiaty Warszawskiej św. Jana Chrzciciela. W 1524 roku ustanowiono tu parafię, a rok później wybudowano pierwszy drewniany kościółek. Obecną neogotycką świątynię zbudowano w latach 1906-1909. W Sadownem rozpoczyna się dalsza część Podlaskiej Drogi Św. Jakuba - Via Libertatis - Niepodległościowa Droga św. Jakuba prowadząca z Wigier do Warszawy. Szlak św. Jakuba biegnie dalej asfaltami przez nadbużańskie wsie, natomiast my ponownie zjedziemy na trochę w las.  

​

Obszar Puszczy Kamienieckiej charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem krajobrazu i specyficzną rzeźbą terenu - piaszczyste wydmy i położone pomiędzy nimi torfowiska. Zróżnicowana fauna to poza ptactwem przede wszystkim sarny, dziki, zające, ale także bobry i łosie, które możemy tu spotkać. Zwiedzanie Puszczy rozpoczniemy od Czaplowizny otoczonej lasami i mokradłami, z którą związanych jest wiele legend o leśnych duszkach, rusałkach i boginkach. Ten liczący kilka zagród przysiółek zwany Czaplą, położony jest na obu brzegach wąskiej strugi Dzięciołek. Początki miejscowości sięgają XVIII w. i nie wiadomo, czy nazwa przysiółka wywodzi się od pierwszego osadnika o przezwisku Czapla, czy gniazdujących tu w przeszłości czapli.

​

Na trasie w godzinach południowych będzie czas na odpoczynek podczas popasu. Posilimy się wspólnie obiadem oraz zimnymi napojami i świeżo parzoną kawą. Na wieczór w zaprzyjaźnionej stajni zatrzymamy się na nocleg. Na miejscu będzie na Ciebie czekać Twój bagaż oraz rozłożony namiot z komfortowym łóżkiem, poduszką i wełnianym kocem. Dostęp do toalety i prysznica. 

Przy wieczornej biesiadzie zjemy obiadokolację i powspominamy emocje pierwszego dnia.

 

Dzień 2 - piątek 31. maj 2024

Drugiego dnia po śniadaniu udamy się dalej w stronę wsi Jerzyska (ok. 5-6 godzin w siodle). Przejeżdżając przez lasy napotkamy pomnik poświęcony rozstrzelanym przez żołnierzy niemieckich 15 sierpnia 1944 r. żołnierzom z AK, NSZ oraz Powstańczych Oddziałów Specjalnych „Jerzyki” z Wołomina. Ta niewielka wieś Jerzyska położona w środku dawnej Puszczy Kamienieckiej w połowie XIX wieku należała do dóbr Kołodziąża. Istniał tu folwark z zakładem do wytwarzania terpentyny, smoły pakówki i węgla drzewnego. W pobliżu leśniczówki znajduje się wiele okazów pomnikowych dębów. 

​

Następnie pojedziemy obok rezerwatu "Jegiel", w którym będziemy wypatrywać 200-letnich świerków i olszyn pamiętających czasy, gdy Napoleon przechodził tędy w drodze na Moskwę. Nazwa pochodzi z drugiego brzegu Bugu, gdzie kurpowskie słowo „Jegiel” oznacza świerk, a jeglijowe bory to dawne określenie borów świerkowych. Dalej skierujemy się do niewielkiej wioski Szumin będącej zapewne w przeszłości osadą rybacką. Jej nazwa wywodzi się od sumów, nadal spotykanych w odnogach i starorzeczach Bugu. Tutaj zatrzymamy się na popas i piknik na południowy odpoczynek. Z Szumina szlak biegnie dalej starorzeczem Bugu, gdzie będziemy podziwiać piękno pradoliny. Meandrująca rzeka stworzyła tu niespotykane uroczysko, w którym królują rosnące na piaskach sosny i turówka wonna (zwana żubrówką). 

​

Podążając wzdłuż Bugu dojeżdżamy do południowej granicy historycznego Podlasia - rzeki Liwiec, która tutaj po ok. 126 km  długości ma swoje ujście do Bugu. Nazwa Liwiec pochodzi od wierzby iwy, która dawniej brzmiała – lwiec. 

​

Po przekroczeniu rzeki nasze kroki skierujemy do Sanktuarium w Loretto. Początki sanktuarium nad Liwcem sięgają roku 1928, kiedy ówczesny proboszcz parafii Matki Bożej Loretańskiej w Warszawie, ks. Ignacy Kłopotowski, zakupił duży majątek i rok później postawił w lesie skromną kapliczkę, która obecnie mieści się wewnątrz dużej kaplicy. Dzisiaj w tym miejscu zobaczymy piękny kościół w stylu romańskim, którego budowa rozpoczęła się w 2014 roku. Sanktuarium opiekują się na co dzień siostry loretanki ze zgromadzenia Sióstr Matki Boskiej Loretańskiej, które w 1920 roku założył ksiądz Kłopotowski.

​

Na wieczór w pobliżu rzeki Liwiec zatrzymamy się na nocleg. Na miejscu będzie na Ciebie czekać rozłożony namiot z komfortowym łóżkiem, poduszką i wełnianym kocem. Dostęp do prysznica. Na obiadokolację z kuchni polowej zaprosi Cię zapach regionalnych dań. 

 

Dzień 3 - sobota 1. czerwiec 2024

Rano wyruszymy spod sanktuarium w Loretto, aby na wieczór dotrzeć do sanktuarium w Jadowie. 

​

W ciągu dnia na szlaku przejedziemy przez wieś Urle. Istnieje przypuszczenie, że pierwszymi mieszkańcami byli Kurpie, którzy już w XV w. (a może i znacznie wcześniej) zasiedlili te tereny. Natomiast sama wieś Urle powstała w II połowie XVIII w. na obszarze dawnej Puszczy Jadowskiej. Wieś swój największy rozwój zaliczyła w latach 20-tych XX wieku dzięki dogodnemu połączeniu kolejowemu ze stolicą. Zapanowała wtedy moda na wyjazdy pod miasto, a w środowisku warszawskiej socjety w dobrym tonie było mieć leśny domek, czy nawet willę. Dalej jadąc wzdłuż Liwca będziemy mogli zobaczyć letniskowy charakter dolnego odcinka rzeki. 

​

We wrześniu 1939 r. przez Urle przechodził mjr Henryk Dobrzański "Hubal" ze swoim konnym Wydzielonym Oddziałem Wojska Polskiego. W latach 1942-1944 oddziały AK kilkakrotnie wysadzały pociągi wojskowe pomiędzy stacjami w Urlach i Szewnicy. W miejscu śmierci w 1943 r. jeńców francuskich znajduje się krzyż z napisem „Loin de leur Patrie” (Z dala od swej Ojczyzny). Zachowała się również kapliczka dziękczynna ufundowana po wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. 

​

 

Sanktuarium w Jadowie jest jednym z nielicznych w Polsce, z autentycznymi relikwiami Krzyża, na którym umierał Chrystus. A ma je od 1893 roku. Ofiarował je kościołowi kardynał Mieczysław Ledóchowski, prymas Polski w latach 1866-1886. Relikwie krzyża w czasie II wojny światowej zostały ukryte w mensie bocznego ołtarza. Odnaleziono je dopiero w 1994 roku. Oprawione w relikwiarz są udostępniane wiernym do adoracji  w święto Podwyższenia Krzyża, w Wielki Piątek, Wielką Sobotę oraz podczas nabożeństw Drogi Krzyżowej i  w Niedzielę Palmową podczas procesji ulicami Jadowa.

​

Na wieczór w zaprzyjaźnionej stajni zatrzymamy się na nocleg. Na miejscu będzie na Ciebie czekać rozłożony namiot z komfortowym łóżkiem, poduszką i wełnianym kocem. Dostęp do toalety i prysznica. Przy wieczornej biesiadzie przy ognisku powspominamy emocje towarzyszące nam na Drogach św. Jakuba.

​

Dzień 4 - niedziela 2. czerwiec 2024

Po śniadaniu pełnym lokalnych przysmaków i pachnącej kawy wraz z naszymi kopytnymi kompanami udamy się w podróż w czasie (rajd ok. 5 godzi w siodle). Trasa przebiega przez malownicze zapomniane sady w okolicznych lasach, które ukazują nam miejsca, w których niegdyś tętniło życie. Na wiosnę cieszą nas swoim słodkim zapachem i kolorami owocujących jabłoni, a latem cieszą smacznymi jabłkami prosto z drzewa zrywanymi z siodła.

​

Przez tą swoistą lekcję historii zaklętej w szumie drzew zaledwie po około 7 km dojedziemy do Niemieckiego Nazistowskiego Obozu Pracy i Zagłady w Treblince. Tutaj w latach 1941-1944 zwożono Żydów i Romów, m.in. po Powstaniu w Getcie Warszawskim. Zwiedzanie rozpoczniemy od Karnego Obozu Pracy Treblinka I, który funkcjonował od lata 1941 r. do końca lipca 1944 r. Przez obóz przeszło 20 000 więźniów, z czego około 10 000 zmarło lub zostało rozstrzelanych. Zobaczysz m.in. żwirownię - ogrom tego miejsca pokazuje ilu ludzi pracowało tutaj ostatkiem sił i w nieludzkich warunkach.

​

Po tych smutnych przeżyciach udamy się dalej na wschód leśną drogą odurzeni słodkim zapachem dzikiego bzu. Dojedziemy do wiosek ukrytych wśród pól, gdzie diabeł mówi dobranoc.

​

Po tym dniu pełnym emocji wspólnie podzielimy się rajdowymi historiami przy wspólnej obiadokolacji, a następnie udamy się na odpoczynek. 

 

Wymagane umiejętności: swobodny stęp, kłus i galop w terenie.

​

TERMIN: 29. maj - 2. czerwiec 2024

​